Mesha e Papës në Fraskati: kumtimi i Krishtit është për të vërtetën e drejtësinë, jo për duatrokitjet. Të krishterët ta rilexojnë Koncilin.

Kisha nuk predikon atë, që duan të dëgjojnë njerëzit, por të vërtetën e drejtësinë. Është një nga fragmentet e homelisë së Atit të Shenjtë, mbajtur gjatë Meshës, kremtuar sot paradite në Fraskati, përballë tetë mijë besimtarëve. Papa i vizitoi këto troje 32 vjet pas Gjon Palit II. I pranishëm, edhe sekretari i Shtetit të Vatikanit, kardinali Tarçizio Bertone, ipeshkëv titullar i dioqezës tuskolane.

U prit në Sheshin e Shën Pjetrit, Papa, që sot ishte për vizitë në qytezën laciale e cila, pas Romës, i ka dhënë më shumë papë Kishës. E Benedikti XVI pohoi se po e bënte këtë vizitë për të ndarë me njerëzit gëzime e shpresa, vështirësi e impenjime, ideale e synime. Falënderoj Zotin, shtoi, që më dërgoi mes jush për t’ju kumtuar Fjalën e Shëlbimit. E më pas, vijoi të flasë për misionin e Apostujve, ‘të dërguarve’ nga Krishti deri në skajet më të largëta të botës:
“Fakti që Jezusi i thërret disa dishepuj të bashkëpunojnë drejtpërdrejt në mision, flet qartë për dashurinë e Zotit: ai nuk e shpërfill ndihmesën që mund t’i japin njerëzit e tjerë për vënien në jetë të veprës së tij; i njeh kufizimet e tyre, ligështitë e tyre, por nuk i përbuz, madje u jep dinjitetin të jenë të dërguarit e Tij”.
Mision ky, që kërkon respektimin e disa rregullave: dishepujt nuk duhet të jenë të dhënë pas parasë e rehatisë, duhet ta kuptojnë mirë se mund të përçmohen e edhe të persekutohen. Ata duhet të flasin në emër të Jezusit, kujtoi Papa, pa u shqetësuar në se do të kenë, apo nuk do të kenë sukses. Ashtu si i ndodh Amosit Profet, që Zoti e thirri të predikonte kundër paudhësive e padrejtësive e që u dëbua nga prifti Amazia. Po ky dëbim nuk e cënon fare misionin e tij. Ai kishte kundra priftin, por me vete, Perëndinë. Prandaj do të vijonte të profetizonte, do të vijonte të predikonte atë, që thotë Zoti, e jo atë që u pëlqen njerëzve:
“E ky mbetet mandati i Kishës: ajo nuk predikon atë, që duan të dëgjojnë njerëzit e pushtetshëm. Kriteri i saj është e vërteta e drejtësia, edhe kur kjo është kundër duartrokitjeve e kundër pushtetit njerëzor”.
E në gjestin e shkundjes së pluhurit nga këmbët, përballë njerëzve, që nuk duan ta pranojnë kumtimin, shprehet qartë shkëputja morale e materiale. Është kumtim, u kujton Krishti dishepujve, që duhet shoqëruar gjithnjë me kujdesin për të sëmurët. Jezusi...
“I mjekon të sëmurët në korp e në shpirt. Flet për shërime konkrete nga sëmundjet, e flet edhe për dëbimin e djajve, domethënë për të pastruar mendjen njerëzore, për të pastruar sytë e shpirtin e verbuar nga idelogjitë, që nuk të lejojnë të shikosh Zotin, të shikosh të vërtetën e drejtësinë. Ky shërim i dyfishtë, fizik e shpirtëror, është gjithnjë mandat i dishepujve të Krishtit. Prej këndej, misioni apostolik duhet të përfshijë dy aspekte: të predikojë Fjalën e Zotit e ta bëjë të dukshme mirësinë e tij me gjeste të dashurisë së krishterë, me shërbim e përkushtim”.
Duke iu drejtuar besimtarëve të Fraskatit, Benedikti XVI vuri me forcë në dukje rëndësinë e punës baritore që, në radhë të parë, është impenjim formues. Është pikërisht impenjimi i Krishtit me dishepujt, të cilët i mësoi, i përgatiti, i formoi edhe përmes praktikës misionare, që të ishin, pastaj, në gjendje të merrnin mbi vete barrën e rëndë apostolike të Kishës. Prindërit, famullitarët, besimtarët laikë janë të gjithë aktorë të kësaj pune edukative; Zoti i thërret të gjithë, duke shpërndarë në gji të Kishës dhanti të ndryshme, për detyra të ndryshme. Njëri thirret për të kryer misionin meshtarak; tjetri, atë rregulltar e një tjetër akoma, atë familjar:
“Virgjëria për Mbretërinë e Zotit dhe martesa janë të dyja thirrje nga ana e Zotit, të cilave u duhet dhënë përgjigje për gjithë jetën. Zoti thërret: duhet ta dëgjojmë, ta mirëpresim, t’i përgjigjemi. Si Maria: ‘Ja, u bëftë mbi mua sipas fjalës sate”.
T’i përgjigjemi, pra, përmes ungjillëzimit të ri, duke përfituar nga Viti i Fesë, që do të fillojë në tetorin e ardhshëm, 50 vjet pas hapjes së Koncilit II të Vatikanit. Prej këndej, ftesa për impenjim misionar.
Papa i ftoi besimtarët e Fraskatit e, nga Qyteza laciale, edhe besimtarët e mbarë botës, të jenë njerëz që luten, njerëz të lidhur ngushtë me Krishtin, njerëz që impenjohen për t’ua çuar mesazhin e shëlbimit të gjithëve: të vegjëlve, të varfërve e të vuajturve. Njerëz, të cilët i kundërvënë përçarjes vëllazërimin, që kështu, tha në përfundim Ati i Shenjtë, bota të besojë se Jezu Krishti është i gjallë në Kishën e Tij.